EERSTE LEZING: Jesaja 51,1-6
In deze lezing roept Jesaja het volk op terug te kijken naar Gods trouw aan Abraham en Sara. De profeet bemoedigt de gelovigen om op de Heer te vertrouwen: zoals Hij vroeger redding bracht, zo zal Hij ook nu verlossing schenken. Gods gerechtigheid en heil zijn blijvend en gelden voor alle volken.
TWEEDE LEZING: Romeinen 11,25-36
In deze lezing legt Paulus uit dat Israëls verharding slechts tijdelijk is. Uiteindelijk zal God zowel Joden als niet-Joden in zijn heilsplan opnemen. Hij benadrukt Gods barmhartigheid, wijsheid en ondoorgrondelijke wegen, en eindigt met een lofprijzing op Gods grootheid en majesteit.
EVANGELIE: Mattheüs 16,21-27
In deze lezing kondigt Jezus zijn lijden, dood en verrijzenis aan. Wanneer Petrus dit afwijst, wijst Jezus hem terecht. Daarna leert Hij dat ware navolging zelfverloochening, het opnemen van het kruis en bereidheid tot offer vraagt om het ware leven te winnen.
Dat Jezus heeft geleden, is gekruisigd en gestorven en op de derde dag opgestaan; dat is ons als het ware met de paplepel ingegoten. Dat verkondigt de kerk al twintig eeuwen, oud nieuws. Maar als de leerlingen het voor het eerst horen, dat het zó zal gaan, is de reactie van hun voorman Petrus fel en emotioneel. Dat verhoede God! Dat zal u zeker niet gebeuren! Er klinkt iets van onbegrip en ontreddering in door, gevoelens die wij bij dit ‘nieuws’ al lang zijn kwijtgeraakt.
Zelfverloochening is het tegenovergestelde van zelfhandhaving. De wereld is op dat laatste ingesteld. Alles wat mensen doen, is op zelfhandhaving gericht. Zelfs in onze goede daden, in wat we voor anderen doet, speelt dat nog mee. Eigen belang, je krijgt er een goed gevoel voor terug; het is bevredigend om iets voor een ander te kunnen betekenen.
Dat is ook niet per se verkeerd, maar zelfverloochening is nog wat anders. Het is haast iets onmenselijks, maar dat is wat Jezus doet. En dat roept zoveel ergernis op, dat de mensen hem niet moeten. Daarom moet hij lijden, niet omdat hij dat zo graag wil, maar omdat dat de onvermijdelijke consequenties is van de liefde die hij leeft, de onvoorwaardelijke overgave aan de wil van God.
Het meest menselijke zijn wij als wij op ons zelf blijven, maar als wij ons verbinden met andere mensen. Alleen zo behouden wij onze menselijkheid. Niet door krampachtig op je eigen ego georiënteerd te blijven en alles voor eigen doeleinden aan te wenden, maar door je te begeven in de wereld, door je te verbinden met anderen, en zo Jezus’ liefde te leven en door te geven.
Voorganger in deze viering is pastor Frank Beuger.
